P E N C E R E

Demet Eşrefoğlu Vardar 

Aralık 2001

Önce Bayram...
Çok yaşlı olmamama (hatta genç olmama!) rağmen eski bayramları özlediğimi itiraf etmeliyim. Bayramlarda babam kardeşlerin en büyüğü olduğu için herkes önce bize gelirdi. Evimiz inanılmaz derecede kalabalık olurdu. Sırayla el öpülürdü. Aylardır görmediğim akrabalarımı görür, kuzenler bir arada olmanın keyfini çıkarırdık. Beraber yemek yerdik. Akşamüstüne doğru herkes yavaş yavaş dağılırdı. Sevgili annem her bayram sabahına yeni bir elbise ile uyanabilmemiz için gece boyunca dikiş dikerdi. Onun uykusuzluğunun bedeli, ablamla benim sabahki sevinç çığlıklarımızla ödenirdi sanırım. Singer dikiş makinamızla annem arasındaki o bitip tükenmek bilmeyen yakınlık inanılır gibi değildi. Sonra aldığımız kağıt 100 liralıkları hiç katlamadan doğrudan anneme verirdik. Eskiden paraların boyutumu daha büyüktü ya da ben mi küçüktüm bilemiyorum ama elimde kocaman karne gibi duran o gıcır banknotların hışırtısını hiç unutamam. En çok parayı sevgili rahmetli dayım ve teyzemin kocası verirdi. Onların verdiği tek bir para bütün bayram topladığım hasılata denk gelirdi. Her bayram sabahı hala kendimi garip hissederim. Bunun niye olduğunu hala çözmüş değilim; ama artık eskisi gibi değil hiçbir bayram sabahı. Şimdi bayram deyince valizlerimizi toplayıp o kısacık zaman dilimlerine tatiller sıkıştırmaya çalışıyoruz. 2-3 gün uğruna saatlerce yol gitmenin mantıksızlığını kavrayamamama rağmen, yinede hayretle yollara düştüğümü fark ediyorum. Artık vazgeçtim. Karar verdim ve yapacağım. Her bayramı mümkün olduğunca(!) akrabalarımla, ailemle geçireceğim, ta ki yaşlanana kadar. Sonra yaşlandığımda, bayram sabahları kapımı çalan misafirlerim olsun. Apartmanın çocukları gelsin, gelsin ki günler önce bozdurduğum paraları, yine günler önce komodinimin unutulmuş bir köşesinden çıkardığım mendillerin içine sarıp vereyim onlara. Aynı, yıllar önce benim gözlerimdeki ışıltıyı orada görüp yeniden çocuk olayım. Gümüş gondollarımı bonbon şekeri ile kristal tabağımı da çikolata ile doldurayım. Aldığım şekerlerin hepsi tükensin, tükensin ki yetiştiremeyim. Bayram, bayram gibi olmalı, tatil de tatil gibi... Gerçi hepimiz yaşamın çarkına takılıp dönüyoruz ve çoğu şeyi yapamıyoruz ama yine de eski değerlere sahip çıkmalıyız diye düşünüyorum. Hani geçen sene bir reklam filmi vardı. Hepimiz üzülmüştük. Aklımıza kendi aile büyüklerimizi getirip, ne olur onları ziyarete gidelim. Etrafımızda aile büyüğümüz olmayabilir, bu sizin için kaçış yolu olmasın, apartmanımızda görüştüğümüz arkadaşlarımız muhakkak vardır. Bunları göre göre çocuklarımızda öğrenecektir. Biz yaşlanıp, hareketli yaşamdan biraz geri çekilince yapayalnız kalacağız. O günlerde hiç olmazsa çocuklarımız gelsin ziyaretimize. Bayram sabahı uyandığımızda "bugün gelen olur mu acaba" kırıklığı olmasın yüreğimizde. Soframızı, bayram sabahı evimizi dolduran çocuklarımız ve torunlarımızla paylaşalım. Yorulalım; ayakkabılıktaki terlikler, yemeklerimiz, tatlılarımız yetişmesin. İlk günün sonunda gümüş gondollarımız boşalsın. Bir sonraki bayrama iki paket alma sözü verelim kendimize. Bayramın sonunda, yorgun düşelim. "Bir bayramda böyle geçti" diyelim eşimizin yaşlanmış ama mutlu yüzüne bakarken. Bir hafta sonra bayramda çekilen fotoğraflarımıza bakarken içimiz titresin. Sofrada çekilen bir fotoğrafı masanın üzerindeki vazoya yaslayıp, girip çıktıkça bakalım. Her bakışımızda yeniden torunlarımızın çığlıkları, çocuklarımızın tatlı dokunuşları doldursun yüreğimizi.
4 yaşındaki sevgili kızım Doğa'ya, şimdilerde büyüklerinin elini öpmesini öğretiyorum. (Dedelerin, babaanne, anneanne, büyük teyzelerin, büyük halaların vs. vs. ) Geçen bayram babamın verdiği bayram harçlığını büyük bir heyecanla, gözleri sevinçle dolu olarak cebine yerleştirişini düşünüyorum. Sonra aklıma ablamın kendinden 2 yaş büyük kızını yere yatırıp onun cebinden aldığı parayı heyecanla öteki cebine sokuşturup, hepimizi kahkahalara boğduğu anın tatlı karmaşası geliyor aklıma.

Karar verin, bir farklılık yapın; bayramlarda sizleri görmeye alışık olmayan ailelerinizin yanına gidin. Sizin tatile gittiğinizi düşünüp hazırlıklı olmayan annenizin, halanızın, teyzenizin telaşına ortak olun. Zaten bu bayram o kadar soğuk ve yağışlı ki, hiçbir yer zevk vermeyecektir size??!!

Ne ekersek onu biçeriz, bunu unutmayalım.

İyi bayramlar hepimize.

Sonra Yılbaşı...
Milenyum da kıyamet kopacak, bilgisayarlar çökecek, kıtlık olacak "aa 2000 yılı da geldi" filan derken 2002'ye girdik bile. Küçükken hiç gelmeyecek sandığım 2000 yılını çoktan geride bıraktık bile. Lisede iken numaram 2013'tü ve o zamanlar kendi aramızda konuşurken acaba o zaman neler icat olacak, moda ne olacak diye, biz nasıl olacağız diye konuşurduk. İşte o günler geldi ve geçiyor yavaş yavaş. Yaşamın hızına inanamıyorum. Hafta başında hevesle hafta sonunu beklerken, aslında hayatımızdan bir günün daha geçtiği gerçeğine arada bir üzülürüm kendi kendime. Annemlerin "daha dün gibiydi" ile başlayan cümlelerine çaktırmadan güldüğüm anları da hatırlıyorum umutsuzca. Ama bütün bu yakınmaları bırakıp, yeni umutlarla başlamalıyız yepyeni bir yıla. Bu yılda yapılacak o kadar çok şey var ki... Yaşamamız gereken 52 hafta, 4 mevsim, 12 ay, 8760 saat ve 31.536.000 saniye var. Bu yılda yapacak o kadar çok şey var ki, işte bazı ip uçları size:
- saç rengimizi değiştirip, kestireceğiz
- her ay bir kitap okuyacağız
- sonunu getiremediğimiz rejim listelerinden birini daha asacağız buzdolabının üstüne
- okula/yuvaya/işe/yeni bir yaşama başlayacak çocuklarımız için yeni heyecanlar duyacağız
- yeni bir bütçe yapıp, para biriktireceğiz
- spora/dansa/bisiklete/aerobiğe başlayacağız
- anne babamızın bilmem kaçıncı evlilik yıldönümleri için kardeşlerimizle sürpriz bir yemek ayarlayacağız.
- belki yeni bir bebeğe merhaba diyeceğiz
- kendimize cafcaflı bir doğum günü düzenleyeceğiz
- yıllardır görmediğimiz okul arkadaşlarımızla bir görüşme ayarlayacağız
- kızımızın ilk erkek arkadaşının, oğlumuzun ilk kız arkadaşının heyecanına ortak olacağız
- yeni bir şehre ya da yeni bir ülkeye yapılacak seyahatin organizasyonu ile boğuşacağız haftalarca
- alamasak ta mutlaka bir kez Raffi Portakal'ın bir açık artırımına katılacağız
- yeni bir evin taksitlerine başlayacağız umutla
- daha çok gülüp, daha çok seveceğiz
- hafiften kırışan cildimiz için pahalı kremler deneyeceğiz
- aşık olacağız, ayrılacağız, evleneceğiz, gözyaşı dökeceğiz
- 5762 bölüm sürecek yeni bir brezilya dizisine başlayacağız
- geçen sene tamamlayamadığımız 2000 parçalık dev puzzle'ı tamamlamak için yardımlar arayacağız
- burnumuza, kaşımıza, gıdımıza, göğsümüze estetik yaptıracağız
- degustasyona gideceğiz
- defalarca seyredip ağladığımız Türk filmleri için, ilk kez seyrediyormuşcasına yeni baştan göz yaşı dökeceğiz vs. vs.

hadi sizde ekleyin yapabileceklerinizi....

Mutlu, Başarılı, Sağlıklı, Huzurlu ve özel bir yıl olsun... Hepimiz için.

^{AnneCocuk.com'u  Kasım 1998 den bu güne kadar} 

 ^{kişi ziyaret etti}