Yıllardır NOEL'in büyük önem taşıdığı bir kültürde yaşadığımız için her Aralık ayında Noel'i kenarından kıyısından yaşarken çocuklarımızın varlığıyla artık oldukça ortalarında bir yerlerdeyiz. Okulda, babalarının iş yerinde, komşularımız ve dostlarımızla… Kırmızı, yeşil, beyaz renkleriyle Noel heyecanı bizim evimizden de geçer oldu. Yirmi sene önce Noel sonrası ucuzluktan aldığım plastik ağacım yine kutusundan çıkıp evimin baş köşesinde aldı yerini.

Ailelerin kendi geleneklerine sahip olmaları çocukluktan beri içimi ısıtan bir duygu olduğundan çocuklarımıza da Noel'i ailesel bir gelenek haline çevirmeye çalışıyoruz. Her sene 25 Aralıkta gelen Noel artık dini bir olay olmanın dışında küresel bir kutlama haline dönüştü. Ben Noel'e bizim bayramlarımız gibi aile birliği tadını yaşayabilmek için bir olanak, yılın en karanlık en uç kısmına getirilen bir ışık diye bakıyorum. Soğuk gecenin sonunda doğmak üzere olan güneşin kızartısının sıcaklığının heyecanıyla yaşanan… İnsanları sevmek ve sevindirmek, olanlarımıza şükür edip olmayanla paylaşmayı hatırlatıcı bir bahane…

Ve en onemlisi kendinden ve kendiliğinden "VERMEK" kavramını çocuklarıma yerleştirmek doğrultusunda kullanılacak bir fırsat. Fakat bu da dendiği kadar kolay bir uğraşı olmuyor.

Noel'in ticari yüzü çok alımlı malum. Zaten bir Koka Kola reklamıyla başlamış herşey. Gittikçe büyüyerek... Çarşılar hınca hınç insan dolu bu günlerde. Vitrinler birbirinden cazip cisimlerle süslü… Herkes almak telaşında. Vermeyi gölgede bırakmak istercesine parfümler, oyuncaklar, giysiler, mücevheratlar raflardan indirilip kasaların önünde kuyruk olmuş insanların elinde kapış kapış alınmakta. İnsanların ellerinde listeler… Listelerde aile bireylerinden akrabalara, dostlara varan onlarca isimler… Listedeki her bir değer yazıdan cisime dönüştürüldüğünde atılan onay çizgisi ile yorgun ayakların taşıdığı gergin omuzlar rahatlarcasına… Paralar buyuk bir hızla kasiyerlerin çekmecelerine doluyor.

Yinede son anda unutulduğu anlaşılıp eklenen isimlerle sonsuza kadar gidebiliyor bu listeler. Cisimler büyük bir hızla yeşil, kırmızı ve beyaz renkli Noel desenli, birbirinden alımlı kağıtlara sarılıyor. Noel şarkılarıyla dolu günlerin eşiğinde, ailecek yenen geleneksel hindi yemeğinin sonunda, süslü cam ağacı altında paketlerin yeşilli-allı-beyazlı süslü kagıtları heyecanla yırtılıyor. Ve Noel'in ertesinde çirkin yığınlar halinde çöpcü kamyonların alışına terkediliyor. Herşeyleri olan insanlara alınan bir dolu luzumsuz cisimler gelecek Noel'e sevilmeyen bir büyük teyzeye verilmek üzere dolap diplerine bir yerlere itiliyor.

Yanlış anlaşılşın istemiyorum. Almanın heyecanını da bilenlerdenim. Kapalı bir kutunun içinden ne çıkacağını bilememenin duygusuna ben de tutkunum. Ama bana verilen hediyenin yürekten olması; düşünce taşıması, içimi ısıtması için maddi boyutlarının büyük olmasını gerektirmiyor. Paketin yaldızlı kağıtlardan değil dönüşümlü maddelerden ve küçük ellerden çıkanları cazip geliyor. Kapalı çarşılarda bir fincan kahveyle bir banka oturup, Noel şarkılarının eşliğinde ve Noel süslerinin içerisinde telaşla koşturan insanları ve de özellikle Santa Claus'un dizinde resim çektirmek için kuyruklanmış küçük çocukları seyretmek en büyük zevklerimden. Dükkanlardan dükkanlara koşturmanın hızında bile, bir köşede elindeki zili çalarak yardım kurumlarına para çağrısında bulunan güler yüzlü gönüllünün önünde durup bozuk paralarını kumbaraya boşaltanları görmek ise her zaman umutlandırıyor yüreğimi. Listede olmayanları da hatırlayabilecek vericileri tahmin etmek en sevdiğim oyunlardan.

Her yıl ailesiyle Noel telaşına kapılmadan önce bizi hatırlayan bir sevgili komşum ugradı dün. Wilma ikinci dünya savaşı gelinlerinden… Zengin gönlünde yerimiz olduğunu bilmenin sevinciyle açtım kapımı. Elinde çocuklarım için pişirdiği taze kurabiyeler, yüzünde sıcacık gülümsemesiyle girdi evimize. Birer küçük hediye verdi çocuklarıma. Sevildiklerini, düşünüldüklerini bildirmeye yetecek kadar… Başbaşa kahve içtik sohbet ettik yaşlı dostumla. Fincanı kaldıran parmaklarındaki yara bantlarını görünce sordum nedenini. Utangaç bir gülümsemeyle ve önemsememeyle anlattı. Wilma yaşlı ve kimsesizlere sesizce yardım eden yüreklilerden. Emekli çiftci bir aile oluşlarıyla cebinden verebilecekleri kısıtlı ama bu asla vermesini durduramıyor. Tekerlekli iskemledekilere dizlerine örtmeleri için battaniyeler, evde pişirilmiş yemeklerle aş evine ziyaretler, haftada bir eşiyle birlikte Gıda Bankası'nda biriken bağışları organize edip dağıtmak gibi onlarca gönüllü hizmet veriyor. Noel'e tığdan örme terlik-patiklerinin yırtıklarını kapatmak için gazete kağıdı kullanan bir yaşlı ve fakir kadına vermek için acele ördüğü patiklerden yaralanmış elleri. Kucakladım sevgili dostumu "sen bir meleksin!" diyerek... Varlığından tüm dünya adına şükranla… Geçenlerde kızımla gittiğim bir kermeste, bir başka yaşlı bayanın el emeğiyle yapıp sattığı bir meleği hediye ettik bu meleğimize… Çocuklarımın dekore ettikleri sade bir kağıda sarılı şekilde. Yaralı ellerini öptürdüm çocuklarıma…

Ben de hazırım artık Noel'e ve Yeni yıla… Köşe bucak ellerimle temizlediğim evimiz kurabiye kokularıyla dolu… Işıklanlandırdığımız cam ağacımızın üzerinde yıllar boyu benim olmayan çocuklarımdan verilen el yapması dekorlar, şöminemizin üzerinde çocuklarımızın okulda yaptıkları el işleri çelenkler… Ağacımızın altında her bir çocuğumun adını taşıyan paketlerde kitaplar… Merdiven parmaklıklarında yine her bir çocuğumun adını taşıyan el dikmesi Noel çorapları asılı. İçlerine dolduracağım şekerlerin tadı kadar aile geleneklerimizin tadı da kalsın istiyorum damaklarinda… Hic bir şeyi olmayan çocuklara gitmeye hazır hediye torbamızı her zaman aynı heyecanla taşısınlar yardım kurumlarına… Kumbaralarından aş evlerinde aç doyurmak için vermeye ayırdıkları paralar "gider" hanesine değil "veri" hanesine yazılsin gönüllerinde… Sevgili Wilma gibi dostlar tanısınlar… yüreğinde maden taşıyan… Kendi evlatlarının minicik ellerinde yaptıklari süsleri salonlarının ortasında en zengin eşya diye göğüslerini gererek paylaşsınlar. "Anneciğim, babacığım en güzel hediye gönülden verilenmiş! Sevgimi veriyorum sana!" diyerek kucaklasınlar, öpsünler bizi. Var olsunlar, sağlıkla nefes alsınlar!… Karınlari kadar ruhları da doygun olsun! Baskalarını doyurmaya da cömert ve istekli olsunlar.

HEPİMİZE gönül cömertliği, sıhhat zenginliği ve büyük şeylerin gölgesinde küçükleri kaçırmadan tadabilecek yıllar umuduyla… DÜNYAMIZA barış ve birliktelik dileklerimle… YENİ YILINIZ KUTLU olsun!