|
|
YOLA ÇIKIŞ...
Forumu daha evvel ziyaret edenler için
ismim yabancı değil… Cocuk sevgim, vatan özlemim ve yeni başladığım
Internet keşiflerimle sonuçlanarak vardım bu siteye. Okudukça
sevdim, sevdikce kaldım, katıldım… Sonunda kalıcı olduğuma
karar verilince, site kurumcularımızın (belkide yaşımdan ötürü)
altıma bir minder verdiler, başımın üstüne de bir çadır.
Cadırım hınca hınç dolu… Mazim
benim olmadıkları halde yaşamımı yıllarca doldurmuş çocukların
parmak izleriyle dolu. Kucağım sizler gibi sevgiyle ve özenle
yetiştirmeye çabaladığım bebeklerimle bezeli. Heybelerim bir çok
yöre sinde çocukluğumu
geçirdiğim, genç kızlık hayallerimi kurduğum vatanımın halen
kokusunu taşıyor. Özlemlerle, beklentilerle, sevgilerle, ümitlerle
yüklü ... Çadır
küçük de olsa kapılarım açık… Söyleşecek, dertleşecek, yüreklendirebilecek
dostluklara “Hoşgeldiniz” diyor.
Sanal dünyada kahve ikramı yok ama
gelenin gönlünü ısıtmak dileğiyle…
Ben aslında çadırdan çok
uzaklardayım. 21 Senedir evlenip geldiğim Kanada’da yasıyorum.
Esim 38 senedir buralarda. Evliliğimizden 15 sene sonra doğan üç
mu cizemiz Altay,
Artun ve Selin beş buçuk yasındalar. Zor ve tehlikeli bir
hamilelik sonucu azmin ve sevginin ispatı Kayra bebek de 42 yasımda
eklendi kucağıma… O da Şubat ayında bir yaşında olacak.
“Annelik” seçtiğim okuldu. Bu
okulun diploması yok! Öğrencilik de sınıfsız ve sınırsız…
Yol uzun ama y ürek
çok… Yalnız olmamak da en güzeli...
Bu forumda buluşan
hepimizin, kucaklarımıza konulan bu değerli varlıkları
bucaklara yetistirme çabamızdan da bu köseye “KUCAKTAN BUCAĞA”
adını koydum.
Bu köşe
benim değil, hepimizin köşesi. Bu forumun hepimizin olduğu
gibi… Benimkiler, sizinkiler, Onlarin ki… Bu çocukların da
hepsi HEPİMİZİN.
“Bir çocuk yetistirmeye bir köy
lazım” lafını da yabana atmazsak, elbirliğiyle, sağlıklı ve
mutlu çocuklar yetistirebilmemiz, KUCAKTAN
BUCAĞA yollarını şaşmadan
varmalarına yardımcı olabilmemiz inanciyla baslıyorum…
Hepinize bizim ocaktan
sizinkilere kucak dolusu sevgilerle, |