|
| |
|
|
|
Çocuk
Sağlığı ve Gelişimi
|
|
|
AİLE BÜYÜKLERİYLE ANNE-BABA ÇATIŞMASI
Her anne-baba çocuğunu kendi doğruları çerçevesinde büyütmek ister.
Bu yüzden çocuklarıyla zaman geçiren ve/ya onlara bakan diğer yetişkinlerle
aralarında sorun çıkabilir. Bu yetişkinler eğer anne-babanın kendi anne ve
babasıysa, bu sorunları gidermek bazen çok güçleşir. Bu sorunlar
nedeniyle, anne-babalar hem çocuklarıyla, hem de kendi anne-babalarıyla çatışma
içine girebilirler. Hatta, bazen bu yüzden eşler kendi aralarında bile çatışma
yaşayabilirler.
Aile büyüklerinin torunlarını, anne-babanın talep ettiğinin dışında,
farklı şekilde büyütmeye çalışmaları sadece kendilerinin çocuklarıyla
olan ilişkilerini olumsuz şekilde etkilemez, aynı zamanda ve en çok da
torunlarını etkiler. Aşağıdaki şemada, çocuğun böyle bir ortamda büyürken,
ne kadar çok mesaja ve farklı tutumlara maruz kaldığını görebiliriz.
| Anne |
|
Baba |
|
 |
|
 |
|
| Dede |
 |
ÇOCUK |
 |
Dede |
| (annenin babası) |
 |
|
 |
(babanın babası) |
| Anneanne |
|
Babaanne |
Anne-babasından ayrı, diğer aile büyüklerinden ayrı meajlar alan ve
farklı muamele gören çocuk, neyin doğru neyin yanlış olduğunu karıştırmaya
başlayabilir. Hangi yetişkinle, nasıl davranacağını öğrenmeye çalışırken
bocalayabilir. Bu bocalama çocuğun yalnızca yetişkinle kurduğu ilişkide
aksaklık yaratmaz, birçok konuda sorun yaşamasına neden olabilir. Bu tip çoğul
mesajların olduğu ortamlarda büyüyen çocuk, sorunun büyüklüğüne, şiddetine
ve ne kadar zaman sürdüğüne bağlı olarak çok çeşitli duygusal sorunlar
ve davranış bozuklukları geliştirebilir. Bu sorunlardan bir kaçı aşağıdaki
gibidir;
- sosyal ortamlara uyumda güçlük
- toplum içinde kurallara uygun davranmakta güçlük
- arkadaşlarla iletişim sorunu
- hırçınlık ve söz dinlememe
- anne-babanın koyduğu kurallara uygun davranmaya direnç gösterme
- kendine ve başkalarına saldırgan davranma
- kendine ve diğer insanlara olan güven duygusunu kaybetme
- kendi kendine karar vermekte güçlük
Çocuğun üzerindeki bu baskıyı azaltmak ve bu sorunları yaşamamak için,
anne-babaların hem kendi aralarında, hem de aile büyükleriyle konuşarak, çocuğa
karşı tutumlar ve davranışlar konusunda ortak bir yol izlemeleri gerekir. Çocukla
birlikte olan herkes aynı şekilde düşünmek zorunda değildir kuşkusuz,
ancak çocuğun ruh sağlığı açısından herkes birbirine yakın tutum ve
davranışlar sergilemelidir.
Anne-babalar, aile büyüklerine saygısızlık yapmadan, onları kırmadan,
çocuklarını nasıl büyütmek istediklerini mutlaka söylemeliler. Aile büyüklerinin
de kendilerinin, kendi çocuklarını büyüttüklerini ve sıranın torunlarının
anne-babalarında olduğunu düşünerek, bu konuda anlayışlı davranmaları
gerekir.
| |
|
